Jacques Tati'nin 1967 yapımı başyapıtı Playtime, modern hayatın ve teknolojinin insan üzerindeki etkilerini mizahi bir dille ele alan bir komedi filmidir. Tati'nin ikonik karakteri Mösyö Hulot, bu kez cam ve çelikten oluşan, sterilliğiyle dikkat çeken yüksek teknolojili bir Paris'te dolaşır. Film, Hulot'nun şehirdeki yolculuğunu, bir grup Amerikalı turistin deneyimleriyle paralel olarak sunar. Ana olay örgüsü, henüz inşaat halindeki bir gece kulübü/restoranın açılış gecesi etrafında şekillenir; bu mekan, kaos ve komik aksiliklerin merkezi haline gelir. Tati, diyalogları minimuma indirgeyerek görsel mizahın ve detayların gücünü ön plana çıkarır. Her kare, titizlikle düzenlenmiş bir tablo gibidir ve izleyici, her izleyişte yeni komik unsurlar keşfeder. Oyunculuklar, özellikle Tati'nin kendisinin canlandırdığı sakar ama sevimli Hulot, fiziksel komedinin en zarif örneklerini sunar. Film, mimari ve şehir planlamasının bireyleri nasıl yalnızlaştırabileceğine dair keskin bir hiciv içerir. Neden izlenmeli? Playtime, sadece bir komedi değil, aynı zamanda bir görsel sanat eseridir. 70mm formatında çekilmiş geniş planları ve derinlikli sahne düzenlemeleriyle sinemanın olanaklarını zorlar. Mizahı, yüksek tempolu ve söze dayalı değil, incelikli, gözleme dayalı ve evrenseldir. Modern topluma dair zamanının ötesindeki gözlemleriyle güncelliğini korur. Bu nedenle, hem sinema tutkunlarının hem de kaliteli komedi arayanların mutlaka Türkçe altyazılı olarak izlemesi gereken bir klasiktir.