Karen Maine'in yönettiği ve senaryosunu yazdığı 2019 yapımı 'Yes, God, Yes', 2000'lerin başında geçen samimi ve komik bir olgunlaşma hikayesi sunuyor. Natalia Dyer'ın canlandırdığı Alice, Katolik bir lisede okuyan, inançlı bir genç kızdır. Masum bir AOL sohbetinin beklenmedik şekilde müstehcenleşmesi, onun kendi bedeni ve cinsellikle ilgili yeni bir keşif sürecine girmesine neden olur. Bu keşif, katı dini öğretilerle çevrili dünyasında derin bir iç çatışma yaratır; mastürbasyonun onu ebedi lanetlenmeye götüreceğine dair korkularla boğuşur.

Natalia Dyer, 'Stranger Things'teki performansından tanıdığımız masumiyeti burada farklı bir boyuta taşıyarak Alice'in merak, korku ve suçluluk duyguları arasında gidip gelişini inandırıcı ve dokunaklı bir şekilde yansıtıyor. Film, ergenliğin evrensel karmaşasını, özellikle de cinsel uyanışın din ve toplum baskısı altındaki halini incelikli bir mizah anlayışıyla ele alıyor. Dönemin teknolojisi (AOL, kaset çalarlar) ve atmosferi başarıyla yansıtılarak izleyiciyi nostaljik bir yolculuğa çıkarıyor.

'Yes, God, Yes', dini bağnazlık ve saflık arasında sıkışıp kalmış bir gencin içsel yolculuğunu anlatırken, yargılamadan ve samimi bir bakış açısı sunuyor. Mizah ve dram öğelerini dengeli bir şekilde harmanlayan film, izleyiciyi hem güldürüyor hem de düşündürüyor. Önyargılar, tabular ve kişisel özgürlük üzerine hafif ama etkileyici bir hikaye arayanlar için kaçırılmaması gereken bir yapım. Kısa süresiyle akıcı ve sürükleyici bir izleme deneyimi vaat ediyor.